STRONA GŁÓWNA
 Informacje o GCI
 Regulamin korzystania z GCI
 Aktualności
 Ogłoszenie
 oferty pracy PUP
 Praca
 Kursy i Szkolenia
 GCI w Zach.-Pom.
 Ważne adresy
 Wykaz szkół wyższych i uczelni
 Unia Europejska
 Informacje o rozpoczęciu działalności gospodarczej
 Wolontariat
 Kontakt
  • Unia Europejska
    HISTORIA UNII EUROPEJSKIEJ
    Powstanie Wspólnoty Europejskiej
    W roku 1951 w Paryżu został podpisany traktat, którego sygnatariuszami byty Niemcy, Francja, Włochy, Belgia, Holandia i Luksemburg. Traktat ten powołał Europejską Wspólnotę Węgla i Stali. EWWiS była pierwszą organizacją europejską mającą realną władzę i ponadrządowe instytucje. Traktat ustanawiający EWWiS byt fundamentem, na którym powstała dzisiejsza Unia Europejska.
    Następną ważną datą w historii integracji europejskiej byt 25 marca 1957 roku, bowiem w dniu tym podpisano dwa traktaty: ustanawiające Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG) i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (EURATOM). Traktaty te zostały podpisane przez tą samą szóstkę państw.
    Głównym osiągnięciem Wspólnoty było ustanowienie Rynku Wewnętrznego, opartego na tzw. czterech swobodach: wolnym przepływie towarów, usługa osób i kapitału między państwami członkowskimi.
    Następnym etapem zacieśnienia integracji było podpisanie w roku 1986 Jednolitego Aktu Europejskiego, który zmienił i uzupełnił traktaty o EWWiS, EWG i EURATOM-ie. W międzyczasie do Wspólnot Europejskich przystąpiły nowe państwa członkowskie:
    • Dania, Irlandia i Wielka Brytania (1973 r.),
    • Grecja (1981 r.),
    • Portugalia i Hiszpania (1986 r.),
    • Austria, Finlandia i Szwecja (1995 r.).
    Powstanie Unii Europejskiej
     
    W roku 1992 w Maastricht podpisano traktat powołujący Unię Europejską.Obradujący w Nicei szefowie państw Unii Europejskiej uzgodnili porozumienie w sprawie reformy instytucji UE. Przywódcy Piętnastki uznali, że „od daty wejścia w życie Traktatu z Nicei Unia będzie w stanie powitać nowe państwa, gdy tylko wykażą zdolność do sprostania obowiązkom, wynikającym z członkostwa". Zatwierdzono reformę Rady Ministrów (powiększonej w przyszłości o 12 państw), Parlamentu Europejskiego i Komisji. Proklamowana została Karta Praw Podstawowych - zbiór praw człowieka i swobód obywatelskich.
    Fundamenty prawne Unii Europejskiej
    Traktat Paryski
    Traktat o utworzeniu EWWiS (Europejska Wspólnota Węgla i Stali) podpisany 18.04.1951 roku w Paryżu, wszedł w życie 23 lipca 1952 roku. Sygnatariuszami było sześć państw: Francja, RFN, Włochy, Belgia, Holandia, Luksemburg.
    Do nadzorowania postanowień traktatu powołano instytucję o charakterze ponadpaństwowym - Wysoką Władzę (od 1967 roku Komisja Wspólnot Europejskich).
    Traktaty Rzymskie
    (Traktaty o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Euratomu)
    Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej podpisany został 25 marca 1957 roku w Rzymie przez sześć państw EWWiS. Traktat o EWG wszedł w życie 1 stycznia 1958 roku, po ratyfikacji przez parlamenty państw-sygnatariuszy (Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, RFN i Włochy), 1 lipca 1968 roku w ramach EWG utworzono unię celną (zniesiono cła we wzajemnym handlu i ustanowiono wspólną taryfę wobec państw trzecich). Wraz z traktatem o EWG w Rzymie został zawarty - przez te same państwa - traktat o utworzeniu trzeciej Wspólnoty: Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, zwanej Euratomem. Wszedł w życie 1 stycznia 1958 roku.
    Jednolity Akt Europejski
    Jednolity Akt Europejski - nowelizacja Traktatu Rzymskiego, uchwalona podczas konferencji rządowej w Luksemburgu i w Brukseli (09.09,1985 - 27.01.1986) o zmianie i uzupełnieniu trzech Traktatów założycielskich: EWWIS (1951). EWG (1957) i Euratomu (1957), Układ wszedł w życie 1 lipca 1987 roku. Sygnatariusze JAE (Belgia, Dania, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Wielka Brytania i Włochy) zobowiązali się do utworzenia „jednolitego rynku europejskiego" do dnia 31 grudnia 1992 roku. Akt określa rynek wewnętrzny jako „obszar bez granic wewnętrznych, na którym zapewnia się swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału".
    Traktat z Maastricht (Traktat o Unii Europejskiej)
    Traktat o Unii Europejskiej został podpisany w Maastricht 7 lutego 1992 roku; wszedł w życie 1 listopada 1993 roku (po referendach przeprowadzonych w państwach członkowskich). Sygnatariuszami byty: Belgia, Dania, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Wielka Brytania i Wiochy.
    Celem tego Traktatu było:
    • utworzenie obszaru bez granic wewnętrznych,
    • umocnienie spójności gospodarczej i społecznej,
    • utworzenie unii gospodarczo-walutowej (łącznie z wprowadzeniem wspólnej waluty),
    • potwierdzenie tożsamości Unii na arenie międzynarodowej,
    • realizacja wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,
    • wzmocnienie ochrony praw i interesów obywateli państw członkowskich (ustanowienie obywatelstwa Unii),
    • rozwój współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.
    Traktat ustanowił Unię Europejską opartą na Wspólnotach Europejskich i uzupełnioną o nowe polityki, tzn. Unię Gospodarczą i Walutową, wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, współpracę w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego i wymiaru sprawiedliwości (trzy filary Unii Europejskiej).
    Ustalono też nowe ramy instytucjonalne UE: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (dawniej: Rada Ministrów), Komisja Europejska (dawniej: Komisja Wspólnot Europejskich), Parlament Europejski oraz Trybunat Sprawiedliwości i Trybunat Rewidentów Księgowych, które pozostają trybunatami Wspólnot Europejskich
    Traktat Amsterdamski
    Traktat Amsterdamski został podpisany 02.10.1997 roku w Amsterdamie przez państwa Unii Europejskiej. Uzupełnia on i wprowadza poprawki do Traktatu z Maastricht, Traktatów Rzymskich oraz innych aktów Wspólnoty. Pod Traktatem podpisały się: Austria, Belgia, Dania, Francja, Grecja, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Szwecja, Wielka Brytania i Włochy, W Traktacie wzmocniono federacyjny charakter Unii Europejskiej. Przewidziano wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego, powołanie przedstawiciela ds. polityki zagranicznej. Wzmocniono kompetencje Brukseli w zakresie polityki wizowej, migracyjnej i azylowej oraz współpracę policji i wymiaru sprawiedliwości. Negocjacje nad kształtem Traktatu zostały podjęte w czerwcu 1995 roku, w celu przygotowania Unii do poszerzenia o kolejne kraje (z Europy Środkowej).
    Traktat Nicejski
    Celem zainaugurowanej 14 lutego 2000 r. Konferencji Międzyrządowej było uzgodnienie niezbędnych dla przyszłego rozszerzenia UE reform instytucjonalnych, które nie zostały rozstrzygnięte w Amsterdamie w 1997 r. Za trzy najważniejsze tego rodzaju kwestie uznano:
    • podział głosów w Radzie UE i system podejmowania decyzji kwalifikowaną większością głosów,
    • skład Komisji Europejskiej (liczba komisarzy),
    • zakres decyzji podejmowanych kwalifikowaną większością głosów.
    Konferencję Międzyrządową zakończono uzgodnieniem nowego Traktatu podczas spotkania Rady Europejskiej w Nicei, w nocy z 10 na li grudnia 2000 r. Ustalenia Traktatu Nicejskiego zostały oficjalnie uznane za wystarczające do przystąpienia do rozszerzenia Unii. Traktat Nicejski został podpisany przez państwa członkowskie, a następnie poddany procedurze ratyfikacyjnej, zarówno w parlamentach narodowych, Jak i w Parlamencie Europejskim. Z początkiem 2003 r. Unia Europejska uzyskała stan gotowości do przyszłego rozszerzenia. Określono w nim ramy i harmonogram dochodzenia do Unii Gospodarczej i Walutowej, rozszerzono zakres wspólnej polityki o edukację, ochronę zdrowia, kulturę, sieci transeuropejskie i ochronę konsumenta. Państwa członkowskie UE zobowiązały się do prowadzenia Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. Wzmocniono prerogatywy Parlamentu Europejskiego poprzez wprowadzenie procedury współdecydowania. Wprowadzono obywatelstwo Unii.
    Kolejnym etapem integracji byto podpisanie w lutym 1997 roku Traktatu Amsterdamskiego. Określono w nim sposób głosowania w Radzie, liczbę komisarzy i parlamentarzystów uzależniono od poszerzenia Unii Europejskiej. Wzmocniono kontrolę polityczną Parlamentu Europejskiego nad Komisją. Wzrosła również rola Trybunatu Sprawiedliwości. W dziedzinie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa wyposażono Unię w nowy instrument działania - wspólne strategie, określające cele w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa. Do traktatu włączono również przyjęty w Maastricht protokół socjalny. Traktat wszedł w życie 1 maja 1999 r.
    Za przełomową datę w pogłębianiu integracji europejskiej musi być również uznany 1 stycznia 1999 roku, bowiem w dniu tym wprowadzono nową walutę euro. Obecnie do strefy euro należy 12 spośród państw członkowskich: Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Holandia. Luksemburg, Irlandia, Hiszpania, Portugalia? Finlandia. Austria i Grecja- Poza strefą euro znalazły się: Wielka Brytania, Szwecja, Dania.
    W lutym 2000 roku rozpoczęta się konferencja międzyrządowa, której celem było uzgodnienie kolejnych reform unijnych instytucji i mechanizmów decyzyjnych. Zapisano je w postaci nowelizacji traktatu na grudniowym szczycie w Nicei (Traktat Nicejski).
    FUNDUSZE STRUKTURALNE
    EUROPEJSKI FUNDUSZ ROZWOJU REGIONALNEGO (EFRR)
    EFRR powstał w 1975 roku. Celem jego działalności jest zmniejszanie dysproporcji w rozwoju pomiędzy regionami Unii Europejskiej. Finansuje on rentowne inwestycje służące tworzeniu miejsc pracy (np. poprawa otoczenia firm i podwyższenie atrakcyjności inwestycyjnej regionu, pobudzanie rozwoju badań i nowych technologii, wsparcie finansowe dla MŚP), inwestycje w zakresie infrastruktury (np. budowa dróg, sieci telefonicznych) oraz rozwoju potencjału regionów poprzez wspieranie inicjatyw rozwoju lokalnego i rozwój potencjału lokalnego: małych i średnich przedsiębiorstw (np. organizacje wspierające przepływ nowych technologii lub ułatwiające dostęp do finansowania dla małych i średnich przedsiębiorstw).
    Poza działaniami finansowanymi bezpośrednio w regionach, z budżetu EFRR finansowane są Inicjatywy Wspólnotowe – INTERREG (współpraca transgraniczna i międzyregionalna) oraz URBAN (rewitalizacja obszarów miejskich). Jest to największy, pod względem budżetu, z funduszy strukturalnych.
    EUROPEJSKI FUNDUSZ SPOŁECZNY/SOCJALNY (EFS)
     
    EFS powstał na mocy Traktatów Rzymskich w 1960 roku i wspiera oraz uzupełnia działania krajów członkowskich skierowane na walkę z bezrobociem (zapobieganie i przeciwdziałanie), rozwój rynku pracy i zasobów ludzkich (rozwijanie potencjału kadrowego, integracja społeczna rynku pracy w celu promocji wzrostu poziomu zatrudnienia, równości szans mężczyzn i kobiet, harmonijnego i trwałego rozwoju oraz spójności ekonomicznej i społecznej).
    Fundusz ma za zadanie wspierać w szczególności działania podejmowane w ramach realizacji Europejskiej Strategii Zatrudnienia oraz ogłaszanych corocznie Wytycznych w Sprawie Zatrudnienia.
    EFS finansuje takie obszary wsparcia, jak: aktywizacja zawodowa bezrobotnych i zagrożonych bezrobociem, przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu, kształcenie ustawiczne, doskonalenie kadr gospodarki i rozwój przedsiębiorczości, aktywizacja zawodowa kobiet, ulepszanie systemów powszechnego kształcenia oraz dostosowywanie ich do aktualnego zapotrzebowania na rynku pracy, pomoc techniczną, badania naukowe i promowanie nowych technologii. 
    EUROPEJSKI FUNDUSZ ORIENTACJI I GWARANCJI (EFOIGR)
     
    EFOIGR powstał w 1964 roku na mocy Traktatów Rzymskich. Sam fundusz podzielony jest na Sekcję Orientacji i Sekcję Gwarancji. Jedynie ta pierwsza jest zaliczana do funduszy strukturalnych. Sekcja Orientacji będzie udzielać pomocy na działalność rolną i zrównoważony rozwój wiejski.
    Zadaniem EFOGR jest wspieranie transformacji struktury rolnictwa oraz pomoc w rozwoju obszarów wiejskich. Zakres pomocy jest bardzo szeroki i może obejmować: poprawę funkcjonowania gospodarstw rolnych i przedsiębiorstw rolno-spożywczych, pobudzanie produkcji nie żywnościowej, trwały rozwój lasów, polepszanie warunków pracy, tworzenie nowych miejsc pracy na obszarach wiejskich, dywersyfikacja działalności gospodarczej na wsi, zachowanie i promocja walorów naturalnych regionu i rolnictwa.
    Z budżetu EFOIGR finansowana jest Inicjatywa LEADER + (w oparciu o współpracę na poziomie regionalnym i ponadnarodowym wspomaga wdrażanie nowoczesnych strategii rozwoju terenów wiejskich).
    FINANSOWY INSTRUMENT WSPIERANIA RYBOŁÓWSTWA (FIWR) 
    FIWR powstał w 1993 roku w ramach kolejnej reformy funduszy strukturalnych. Finansuje inicjatywy służące restrukturyzacji rybołówstwa i upraw wodnych (projekty, służące odnawianiu i modernizacji floty jednostek połowowych i wspieraniu hodowli kultur wodnych). Celem finansowanych projektów powinno być dążenie do uzyskania równowagi w środowisku morskim. Pomoc dla tego sektora polega na: finansowaniu odnowienia floty rybackiej i modernizacji kutrów, pomocy w dostosowaniu połowów do wymogów rynku, tworzeniu małych jednostek rybołówstwa EndFragment
    Inne wiadomości dotyczące Unii Europejskiej znajdą państwo na stronach internetowych:
    Młodzieżowego serwisu informacyjnego - www.unia.realnet.pl
    EUROPA-UE w skrócie - www.europa.eu.int.pl
    Portal Unia Europejska.gmina 2004 - www.gmina.2004.pl
    Unia Europejska-centrum informacji - www.ue.xo.pl
    UE gospodarka,euro,praca,fundusze - www.unia-europejska.org.pl
    UE Twoja firma - www.twoja-firma.pl
    Unia Europejska On-LIne - www.ueonline.host.sk
    UE - www.infor.pl
    Fundusze-Inwestowanie - www.bankier.pl
    Fundusze - www.funduszestrukturalne.gov.pl